|
| |
|
bovenkant
Simon Oud |
|
Laatste update: augustus 2008
Objecten
Tekeningen
|
|
CV |
achtergrond |
eigen
website
|
|
informatie aanvragen |
Poldernacht 1 & 2
Zink / Koper
30x26x9cm en 56,6x37,5x11cm
2008 Gemeente De Zijpe 1869
Zink
55x26x8,7cm
2008 Gemeente Hoogwoud 1869
Zink
49,5x34,5x10cm
2008 Gemeente Opperdoes 1869
Zink
49x26,5x9,5
2008 Gemeente Sijbekarspel 1869
Zink
47,5x24x10,5cm
2008 Gemeente Twisk 1869
Zink
33,5x18x8,5cm
2008 Gemeente Wieringerwaard 1869
Zink
54x30,5x12cm
2008 Gemeente Winkel 1869
Zink
45x19,5x9cm
2008 08.04
Zink
62 x 43 x 21,5 cm
2008
Poldernacht 1 & 2
Zink / Koper
30x26x9cm en 56,6x37,5x11cm
2008
|
|
Landschap en architectuur In eerste instantie lag de inspiratiebron voor het werk van Simon Oud in
de (architectuur van) Westfriese polderlandschappen uit zijn jeugd.
Later heeft dit zich verbreed tot landschappen en architectuur in het
algemeen. Dit is goed te zien in de ontwikkeling van zijn vormentaal.
Waar zijn eerste werken nog associaties hadden met stolpboerderijen,
dringt nu ook langzaam de vinexwijk door.
Constructie De zinken objecten ogen eenvoudig, maar hun binnenste verraad een
vernuftig geconstrueerd geheel. Bijna als een ingenieur construeert
Simon Oud met grote precisie zijn werken, want het is deze fase die de
werken uiteindelijk hun sterke zeggingskracht geeft die ze bezitten.
Huid Simon Oud heeft heel bewust voor het materiaal zink gekozen, maar dan
niet in de vorm waarin de meeste mensen heet zullen kennen, glimmend.
Simon Oud behandelt zijn zink met zuur, waardoor het een matgrijze,
bijna fluwelen uitstraling krijgt. Hierdoor krijgt het spel dat hij
speelt met licht en schaduw een subtiliteit die je slechts zelden
tegenkomt.
Artikel: ‘Het is buigzaam, maar niet te slap’, zegt beeldhouwer Simon Oud (1956)
over zijn favoriete voor een beeldhouwer ongebruikelijke materiaal zink.
‘Zink is gewillig’. Hij laat het niet gieten, maar werkt met zinken
platen, die hij buigt, walst, knipt, zaagt, soldeert en patineert.
In 1991 studeerde Oud af aan de Gerrit
Rietveld Academie in de discipline Monumentale Vormgeving, hoewel hij in
1986 zijn opleiding begon in de discipline schilderen. Zijn grote
inspiratiebron is het polderlandschap van West-Friesland, waar hij
opgroeide. Hoe hij in polders als de Beemster de ruimte heeft ervaren en
nog steeds ervaart wil hij vormgeven. Aanvankelijk met verf op doek,
maar al gauw met zwart steenkoolpigment en dikke parketlak. Niet de
schildering maar het materiaal vormden het belangrijkste beeldend
element van zijn steeds dikker wordende schilderijen. Maar het duurde
tot 1995 voor hij zijn eerste sculpturen van zinken platen maakte. En
die maakt hij – we schrijven zomer 2006 – nog steeds. Schilderen doet
hij nu op het oppervlak van zijn sculpturen door het aanbrengen van
patin. Wellicht maakt hij vanuit die schilderachtergrond ook graag
wandobjecten. Model voor zijn sculpturen staan agrarische bouwwerken die
met hun gesloten vorm sterk contrasteren met het weidse landschap. Oud
is gefascineerd door de grens tussen vorm en ruimte. Dat vertaalt zich
in formele tegenstellingen als hol en bol, vorm en restvorm, buiten- en
binnenruimte.
Oud heeft het werken in twee dimensies niet helemaal vaarwel gezegd.
In Galerie 59 exposeert hij in september 2006 een aantal tekeningen. De
tekeningen, veelal inkt en krijt op papier, tonen dezelfde formele
tegenstellingen als de beelden. Overeenkomst is verder dat beide in
series van meerdere exemplaren ontstaan. Zo zijn er op de expositie drie
series tekeningen te zien. Een eerste serie uit 2006 kenmerkt zich door
een raster van zes blokken. Door gebruik te maken van water laat Oud de
inkt om de randen van de blokken uitvloeien. Als kijker word je
onmiddellijk herinnerd aan kavels weiland omringd door organische
dijken. Het overheersende grijsblauwe groen doet denken aan sloten.
Verwant is een serie van zes kleine wandobjecten, geometrische
blokvormen met een bolle kant die een groengrijzige fluwelen huid
bezitten.. Die fluwelige kwaliteit is de sculpturale equivalent van het
vervloeien in de tekeningen. Een tweede serie kleine tekeningen, ook uit
2006, bestaat uit één blok. In deze serie heeft Oud gebruik gemaakt van
strakke geometrische sjablonen. De uitgespaarde vormen heeft hij donker
ingekleurd en omgeven met een heel fijn lijntje. De randen heeft hij
weer laten vervloeien. Een derde serie dateert uit 2004. Drager is
prachtig dun bijna transparant papier uit Nepal dat structuur bezit door
kleine onzuiverheden. De door sjablonen verkregen vormen, die doen
denken aan architectuurplattegronden, heeft Oud hier blanco gelaten.
Door het water is niet alleen de inkt vervloeid maar is ook het papier
ietsje gerimpeld, wat de kwetsbaarheid ervan nog eens benadrukt.
Hoewel de verwantschap met de sculpturen groot is, zijn de tekeningen
van Oud beslist geen voorstudies voor beelden, maar autonome tekeningen
van een beeldend kunstenaar die behalve beeldhouwer ook tekenaar is.
Tekst: Sya van ’t Vlie. Bronnen: Frank
van der Ploeg: Plattegronden in drie dimensies, in kM winter 2004, Simon
Oud en Hanne Leijsen: Simon Oud, 2001, en Martha Dirkmaat-Planting: De
polder is maar geleend land, in: Noordhollands Dagblad 01/03/2004.
|
|
Achtergrond
terug naar boven |
|
|
|
|
|
Opleiding 1986 - 1991 Rietveld academie (monumentale vormgeving)
Tentoonstellingen
2006 Galerie
59, werken op papier, Amsterdam
2006 De Sigarenfabriek,
Delft 2006 Galerie Jos Art, Amsterdam 2006
Galerie De Kapberg , Egmond
aan den Hoef
2006
Galeries
Beukenhof, Kluisbergen België (Vlaamse Ardennen)
2006
Galeriebeurs
Eusebiuskerk, Arnhem (Virtus Galerie) 2006 Preview werk,
Retort, Amsterdam
2005 Bouwmeester-Project (groepstentoonstelling) 2005
Crystalic, Leeuwarden
2005
Expo Arte Struktura, Milaan Italië
2005
Galerie Marialust, Apeldoorn
2005
ABK Grote Kerk, Monnickendam
2004 Museum Waterland Purmerend 2004 ERF
geleend land : installatie 2004 Kunst RAI Galerie Vromans 2004 Galerie Vromans: installatie 2004 Kunstroute Zijpe 2004 Veldwerk Oostknollendam
2003 K.C.B., Bergen 2003 Tussen wand en vrije ruimte. 2003 Galerie de 21e eeuw, Hillegom 2003 "Kunst geïnspireerd op de Bollenstreek" 2003 KunstRAI, Galerie Vromans 2003 Art-Vice Amsterdam
2002 Galerie Vromans, Amsterdam
(solotentoonstelling) 2002 KunstRAI, Galerie Vromans 2002 De echo van IJburg, Kerk Durgerdam.
2001 Provinciehuis Lelystad,
tentoonstelling. 2001 Kunst aan Huis Edam 2001 De Magische ruimte, Sypesteyn (Loosdrecht) 2001 Galerie Bloemrijk Vertrouwen, Aldtsjerk
2000 Kleinbeeld 2000, Middenbeemster. 2000 Boterhal, Hoorn. Installatie ’t Verdronken Oord. 2000 Gravo Groep, Purmerend. Kunstwerk in ontvangsthal.
|
|
CV
terug naar boven |
|
|
|
|
|
|
|